خطای درمانی:
هرگونه انحراف از برنامه درمانی صحیح، استاندارد یا مبتنی بر شواهد که در طول فرآیند درمان بیمار رخ دهد و منجر به آسیب، خطر آسیب یا کاهش کیفیت مراقبت شود.
اجزای کلیدی در تعریف
خطای درمانی معمولاً شامل این ویژگیها است:
- انجام درمان اشتباه
- عدم انجام درمان لازم
- تاخیر در درمان مناسب
- اجرای نادرست درمان
مثالهای رایج در محیط بالینی
- تجویز یا انجام درمان نامناسب برای تشخیص بیمار
- دوز اشتباه دارو یا روش اشتباه تجویز
- تاخیر در شروع درمان حیاتی (مثلاً آنتیبیوتیک در سپسیس)
- انجام پروسیجر اشتباه یا در محل اشتباه
- عدم پایش مناسب بیمار پس از درمان
